Atatürkiye

ATATÜRKİYE

(Bu şiir, ilk olarak Kitap-lık dergisinin 240. sayısında yayımlanmıştır. Eser, matbu arşivden dijitale taşınarak Satır okurları için yeniden paylaşılmaktadır.)

ATATÜRKİYE

Şol dünyayı yoldaş ettiniz mi?

Aybalam, sakız, taşçatlatan çiçeği

gıdım gıdım, düşe kalka, zor zar

SütBeyaz bir ışık yeşerirdi gülümseyince

yangın mavisi gözlerinin içinde

Dur, gitme! oysam kal biraz

işbu zamanın ruhu zaar

Dallara şafağın kormızımsı konmuş

yağmurun salkımı dizilmiş kirpiklerime

yeryüzüne rüyamız çizilmişimiş meğer

süzülüp yanaklarımdan sevi

hançer! işler canevime

Bir teselli versin bana dağlar

gölgeli yamaçları, yalçın kayalarıyla

bir tül gibi ruhumu sarar

Şahinler uçan tepelerinde

gönlümü bıraksam en dik yerine

taa sabaha kadar doruklarda

giden gitti, gelmez geri

gelenler hepi başkaları

kimse tut(a)maz yerini

Duyuyoruz hâlâ sıcaklığını

yüreğimizde yüreğini

Anamızdan emdiğimiz

(p)ak süt ilmidir harcı

evvelinden ateş

ve külde saklı

gülünün güneşi

emzirdiği

Âba Müslim Çelik