Çiçek Devri

Seni dalındaki bir çiçek gibi kokluyorum

Sokaklar dallarından kopmuş çiçeklerle dolu

Sokaklar dallarından kopartılmış çiçeklerle dolu

Benim seni dalından kopartmayışımsa bir devrim

Ve sokaklar boşalıyor

Dallarından kopmuş çiçekler kuruyor

Ben hâlâ seni kokluyorum

Uyuyan eski tanrılar çağlarının geçtiğini anlıyor

Yediremiyorlar gururlarına onlar da kuruyor teker teker

Ben hâlâ seni kokluyorum

Mezarlıkta Giuseppe’ye denk geliyorum

Onlarca adamı ve giydikleri kırmızı gömlekleriyle

Son bir devrim diye haykırıyorlar

Bu sefer tanrıyı devirecek

Arkalarından bir “deli tanrı öldü!” diye bağırıyor

Ben hâlâ seni …